பறவைகள் பறப்பது போன்று அழகிய இயற்கை காட்சி வரைதல்

 

இப்பொது நாம் பறவை பறப்பது போன்று ஒரு வட்ட வரைபடம் வரைய போகின்றோம். என்னை பின்தொடருங்கள். முதலில் இரு வட்டங்களை வரைந்துவைத்து கொள்ளுங்கள். அதில் சிறிய வட்டத்தில் பறவை போன்று ஒன்றை நான் வரைகிறேன் பாருங்கள். எப்படி என்று தெரிகிறதா? முதலில் பறவையின் உடல் அமைப்பை வரையுங்கள் பின் அதன் ரெக்கைகளை வரையலாம். இறக்கைகளை ஒன்றன் பின் ஒன்றாக வரைந்த பின்பு நமக்கு பறவை அழகாக கிடைத்து விடும். பின்பு அதே போன்று அதன் பின்பு ஒரு பறவை வரையலாம். வரைந்தாச்சா? ஹ்ம்ம். இப்போது நடுவில் உள்ள பறவையின் முன்னே ஒரு பறவையை வரையலாம். நீங்கள் மெதுவாக வரையுங்கள். 

நான் வரைவது உங்களுக்கு தெளிவாக புரியும் என்று நம்புகிறேன். மூன்று பறவை வரைந்தால் போதுமானது. உங்களுக்கு தேவை என்றால் உங்கள் விருப்பம் போல் இன்னொரு பறவை கூட வரைந்துகொள்ளாம். அது உங்கள் விருப்பம். மூன்று பறவைகளை வரைந்த பின்பு நான் என்ன செய்கின்றேன் என்று கவனியுங்கள். நான் அந்த மூன்று பறவைகளுக்கும் பென்சில் கொண்டு உள்ளே தீட்டுகின்றேன். பென்சில் வைத்து பறவையின் உள்ளே கலர் அடிப்பது போல் நான் அடிக்கிறேன். முதலில் கடைசியில் உள்ள பறவை, அடுத்து நடுவில் உள்ள பறவை, அடுத்து அதன் முன்னே உள்ள பறவை. மூன்று பறவைகளுக்கும் நாம் பென்சில் கொண்டு உள்ளே அடித்துவிட்டோம். 

இப்போது முழு பறவை நமக்கு கிடைத்துவிட்டது. பார்ப்பதற்கு அழகாகவும் உள்ளது அல்லவா? ஹ்ம்ம். அடுத்ததாக, பெரிய வட்டத்தில் கீழே கீழாக ஒரு கோடு போடுங்கள். அந்த கோடானது மணல் போன்றது. இதற்கு அளவுகோல் தேவையில்லை. நம் கை கொண்டு வரைந்தாலே போதுமானது. பின் அதில் ஒரு செடி வரையலாம். அந்த செடி வரைவதற்கு முதலில் அதன் காம்பு போல் வரையவேண்டும். பின் அதில் ஒவ்வொரு இலைகளை வரைய வேண்டும். அதே போன்று அதன் அருகில் இன்னும் ஒரு காம்பு இலைகள் இருப்பது போல்  வரையலாம். செடிகளின் நடுவில் ஒரு ஒரு காம்பு அதிலும் இலைகள் இருப்பது போன்று வரையலாம். இப்போது முழு செடி ஒன்று நமக்கு கிடைத்துவிட்டது அல்லவா? இதுவும் பாருங்கள் எவ்வளவு அழகாக உள்ளது ஹ்ம்ம். 

அந்த செடியின் கீழே சிறு சிறு புற்கள் இருப்பது போன்று நீங்கள்  வரைந்துகொள்ளுங்கள். இதுவும் நன்றாக இருக்கும். பின் கீழே மணல் இருப்பது போல் பென்சில் கொண்டு அடித்துக்கொள்ளுங்கள். அதன் அருகில் மற்றும் பல புற்கள் வளர்ந்திருப்பது போல் வரைந்துகொள்ளலாம். இப்போது பாருங்கள் பறவைகள் பார்ப்பது போன்றும் கீழே அழகிய செடிகள் இருப்பது போன்றும் ஒரு அழகிய வரைபடம் வரைந்தாச்சு. எப்படி இருக்கிறது என்று சொல்லுங்கள். 

இது போன்று வாரத்திற்கு ஒரு முறை  ஒரு வரைபடம் வரைய நான் சொல்லி தருகின்றேன். என்னை பின்தொடருங்கள். 

ஒரு அழகிய கிராமத்தில் தீபாவளி

ஒரு அழகிய கிராமத்தில் அனைவரும் தீபாவளியை ஆவலுடன் எதிர்பார்த்தனர். ஒவ்வொருவரின் வீடுகள் துடிப்பான ரங்கோலிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டன, சந்தைகள் கடைக்காரர்களால் சலசலத்தன, மிளிர் மிளிர்ந்தன. ஆனால் இந்த ஆண்டு அங்கு வாழும் ஒரு அழகிய பெண்ணான பிரியாவுக்கு மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. அவளது குடும்பத்தின் கொண்டாட்டத்திற்காக ஒரு விளக்கு உருவாக்கும் பொறுப்பு அவளுக்கு வழங்கப்பட்டது.

தீபாவளிக்கு சில நாட்களுக்கு முன்பு, அவள் தனது விளக்குகளை வடிவமைக்கத் தொடங்கினார். கம்பியின் ஒவ்வொரு முறுக்கிலும் ஒவ்வொரு மடிப்பு காகிதத்திலும் அவளின் எதிர்பார்ப்பு அதிகரித்தது. அவள் அதை தங்கம் மற்றும் கருஞ்சிவப்பு நிறத்தில், பச்சை நிறத்துடன் மிளிரும் வண்ணம், அனைவரின் மனதை கவரும் வண்ணம் ஓவியத்தை கொண்டு வரைந்தாள். அதன் மையத்தில், அவள் ஒரு அழகான மயிலை வரைந்தாள்.

தீபாவளிக்கு முந்தைய நாள், ப்ரியா தனது விளக்குக்குள் ஒரு மெழுகுவர்த்தியை வைக்கவிருந்தபோது, ​​அருகே திறந்திருந்த  ஜன்னல் வழியாக காற்று வீசியது. விளக்கு அதன் பிடியில் சிக்கிக் கொண்டு, மாலை வானத்தில் மறைந்தது.

ப்ரியாவின் கண்களில் கண்ணீர் பெருகியது. அவளுடைய பல மாத கடின உழைப்பு ஒரு நொடியில் மறைந்துவிட்டது. ஆனால் அவளது திகைப்பைக் கண்ட அவளது பாட்டி, "அதைத் தேடுவோம்" என்று அவளைக் கைப்பிடித்து அழைத்துச் சென்றார்.

தொலைதூர வானவேடிக்கைகளின் மினுமினுப்பால் மட்டுமே வழிநடத்தப்பட்டு, அவர்கள் ஒரு தேடலைத் தொடங்கினர். அவர்கள் நடந்து செல்லும்போது, பாட்டி கடந்த தீபாவளியின் கதைகளை சொல்லி விவரித்தார், நம்பிக்கை மற்றும் ஒளி எப்போதும் இருண்ட காலங்களில் அதன் வழியைக் கண்டுபிடிக்கும் என்ற அவளுக்கு நம்பிக்கை ஊட்டினார்.

அமிர்தபூரின் மையத்தில், குழந்தைகள் ஒன்றாக விளையாடுவதை அவள் கண்டாள். அவர்களின் முகங்கள் பட்டாசுகளால் அல்ல,  ப்ரியாவின் விளக்குகளால் ஒளிர்ந்தன. அது அருகிலிருந்த ஒரு மரத்தின் மீது லாவகமாக இறங்கி, சுற்றிலும் தங்க நிழல்கள் படர்ந்திருந்தது. அது பார்க்க பிரகாசமாக மின்னியது.

குழந்தைகளில் ஒருவர், "நாங்கள் இந்த விளக்கைக் கண்டுபிடித்து  அதன் உரிமையாளருக்காகக்  கொடுக்கவேண்டும் என்று தான் நாங்கள் காத்திருந்தோம் என்று கூறியது. இது எங்களுக்கு மிகவும் மகிழ்ச்சியைத் தந்தது. நாங்கள் உங்களுக்கு  நன்றி சொல்ல வேண்டும் அக்கா என்று சந்தோசத்துடன் கூறியது.

தீபாவளியின் உண்மையான உணர்வு விளக்குகளிலோ அல்லது மெழுகுவர்த்திகளிலோ அல்ல, சமூகத்தின் பகிரப்பட்ட மகிழ்ச்சியிலும் அரவணைப்பிலும் இருப்பதை உணர்ந்த பிரியா இதை உணர்ந்து சிரித்தாள்.

அந்த ஆண்டு, அம்ரித்பூர் இதுவரை இல்லாத பிரகாசமான தீபாவளியைக் கண்டது, பட்டாசுகள் அல்லது விளக்குகளால் மட்டுமல்ல, அதன் மக்களின் ஒளிரும் இதயங்களால்.நிரம்பியது.

அம்பர் என்ற சிறுமி

 ஒரு மிகப்பெரிய காட்டின் அருகில் ஒரே ஒரு வீடு இருந்தது. அதில் அம்பர் என்ற சிறுமி வாழ்ந்து வந்தால் அவளுடைய பாட்டியோடு. , அவள் தன் வீட்டின் பின்புறமுள்ள காடுகளை ஆராய்வதை எப்போதும் விரும்பினாள். அதை பற்றி கேட்டுக்கொண்டே இருப்பாள். 

ஒரு நாள், அம்பர் வளைந்து செல்லும் பாதையைப் பின்தொடர்ந்தபோது, ​​அவள் ஒரு விசித்திரமான ஒலியைக் கேட்டாள்.  ஒரு வகையான மெல்லிசை ஹம். நெருங்கிச் சென்றபோது, உயரமான, பழமையான மரங்களால் சூழப்பட்ட ஒரு வெட்டவெளியைக் அவள் கண்டுபிடித்தாள். துப்புரவு மையத்தில் ஒரு மின்னும் குளம் இருந்தது, அதன் மேற்பரப்பு இந்த உலகில் தோன்றாத எண்ணற்ற வண்ணங்களை பிரதிபலிபதாய் இருந்தது.

ஒரு பெரிய குளத்தின் அருகே ஒரு பழைய வில்வா மரம் இருந்தது, அதன் கிளைகள் காற்றில் நடனமாடுவது போல் ஆடிக்கொண்டிருந்தது. உள்ளே நுழைந்து, அம்பர் அந்த மரத்தை நெருங்கினாள். அவள் ஆராய்ச்சி செய்யும் போது, "இளைஞனே, நீ ஏன் இங்கு வந்தாய்?" என்று ஒரு மெல்லிய குரல் கிசுகிசுத்தது.

ஆம்பர் திடுக்கிட்டுச் சுற்றிப் பார்த்தாள். மரத்திலிருந்தே குரல் வெளிப்பட்டது போலிருந்தது.

"நான் காடுகளை ஆராயவும் கற்றுக்கொள்ளவும் வந்தேன்," என்று அதனிடம் அவள் பதிலளித்தாள், பயமும் உற்சாகமும் கலந்த குரல் அது நடுங்கியது.

"காடுகள் பழமையானவை" என்று மரம் முணுமுணுத்தது. "அவர்களிடம் ரகசியங்கள் உள்ளன. சில அழகானவை, சில பயமுறுத்தும். நீங்கள் என்ன தெரிந்து கொள்ள விரும்புகிறீர்கள்?"என்று கேட்டது.

"என் பாட்டி எப்போதும் பேசும் மாயாஜால உயிரினங்களைப் பற்றி அறிய விரும்புகிறேன்," என்று  ஆம்பர் கூறினாள்.

வில்வா மரம் மெதுவாக சிரித்தது, "அட, உங்கள் பாட்டி புத்திசாலி. அவர் காடுகளையும் அதன் குடிமக்களையும் மதித்தது. 

அருகே குளம் ஒன்று இருந்தது. அந்த குளத்தில் நீர் சுழலத் தொடங்கியது, அதன் மேற்பரப்பில் ஒரு பார்வை உருவானது. நிம்ஃப்கள் தண்ணீரில் நடனமாடுவதையும், ஸ்பிரிட்கள் பறந்து செல்வதையும், அவளால் பெயரிட முடியாத உயிரினங்களையும், மரங்களின் நடுவே விளையாடுவதையும், ஒளிரும் ஒளியுடன் ஜொலிப்பதையும் ஆம்பர் பார்த்தார்.

அங்கே ஒரு மரம் பெருமூச்சு விட்டது, "ஆமாம், அது ஒரு  மந்திர மரம். அந்த மரம் தனக்கென்று ஒரு விதியை வைத்திருந்தது., காடுகளை நீங்கள் மதித்தால் அது உங்களை மதிக்கும். அதன் அமைதியைக் நீங்கள் கெடுத்தால், அதனை அளித்தால் அது உங்களை அளிக்கும்.

ஆம்பர் ஆமாம் என்று தலையசைத்தது. "இந்த இடத்தைப் பாதுகாப்பதாகவும் மதிப்பதாகவும் உறுதியளித்தது. 

மரம் சிரித்தது போல் இருந்தது. "அப்படியென்றால் காடுகள் உங்களை என்றும் வரவேற்கும் என்று கூறியது. 

அன்று முதல், அம்பர் காடுகளின் காவலாளி ஆனார். அவள் அடிக்கடி வருவாள், மரங்களும் உயிரினங்களும் அவளை அன்புடன் வரவேற்கும். அவளும் அதனை உயிரை விட அதிகமாக நேசித்தாள். அதனோடு தினமும் பேசுவாள். அவள் பேசுவது, அந்த மரங்கள் பேசுவது அவர்களுக்கு மட்டுமே  புரியும். இதை கண்டு மற்றவர்கள் சிரிப்பார்கள். அனால் அதை அவள் பொருட்படுத்த மாட்டாள். இதிலிருந்து என்ன தெரிகிறது என்றால் நாம் காடுகளை அளிக்காமல் அதை அரவணைத்தால் அது நம்மை காக்கும். நம் மனித இனத்தை அரவணைக்கும்.