ஒரு டிராகனை தோற்கடித்த ராட்சத பூனை - "படித்தால் பிடிக்கும்"

முதல் பூனை: பெயர் வட்டம் 

ஒரு டிராகனை தோற்கடித்த ராட்சத பூனை:

வட்டம் என்ற ஒரு பூனை இருந்தது. அது ஒரு காலத்தில், ஒரு தொலைதூர நிலத்தில், மற்ற பூனை போலல்லாமல் அதிசயமான ஒரு பூனை இருந்தது . இந்த பூனை சாதாரண பூனை அல்ல, ஆனால் மிக பெரிய பூனை. பத்தடிக்கு மேல் உயரத்தில் நின்றிருந்த பூனை, நிலக்கரி போன்ற கறுப்பு ரோமங்களுடனும், இருளில் ஒளிரும் பச்சை நிறக் கண்களைத் கொண்டதாகவும் இருந்தது.

அது கம்பீரமான அளவு இருந்தபோதிலும், பூனை அதனுடைய  இயல்பு மென்மையானதாகும் மற்றும் கனிவான இதயத்தையும் கொண்டிருந்தது. அது பல நாட்களாக ஒரு கிராமப்புறங்களில் சுற்றித் திரிந்தது, தேவைப்படுபவர்களுக்கு உதவி கூட செய்யும். அவ்வளவு அறிவு அதற்கு.  விவசாயிகள் அடிக்கடி தங்கள் பயிர்களில் இருந்து பூச்சிகளை விரட்டும்படி அந்த பூனையிடம் கேட்பார்கள், அதே சமயம் குழந்தைகள் அவளைச் சுற்றி நின்று கொண்டு  கூடி விளையாடுவார்கள் அதனிடம் இனிமையான கர்ஜனைகளைக் கேட்பார்கள்.

ஒரு நாள், ஒரு பெரிய ஆபத்து நிலத்தில் இறங்கியது. ஒரு பெரிய டிராகன் அந்த கிராமத்தில் மீது தனது பார்வையை வைத்தது, நெருப்பை சுவாசித்து, எங்கு சென்றாலும் மிக பெரிய அழிவை ஏற்படுத்தியது. அந்த மிருகம் தங்கள் பலரது வீடுகளை நாசமாக்கியது மற்றும் பலரின்  வாழ்வாதாரத்தை அழித்ததால் மக்கள் மிகவும் பீதியடைந்தனர்.

எல்லோரும் பூனையிடம் சென்று இதனை கூறினார்கள். ஆனால் பூனை அதனை மிரட்ட மறுத்தது. அனைவரின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்க கண்களில் கடுமையான உறுதியுடன், அவள் நாகத்தை எதிர்கொள்ளப் புறப்பட்டு, அதன் வெறித்தனத்திற்கு ஒருமுறை முற்றுப்புள்ளி வைக்க சென்றது . இரண்டு மிருகங்களும் ஒன்றை ஒன்று மோதிக்கொண்டன. இரண்டிற்கும் சண்டை மிக தீவிரமாக நடைபெற்றது.  அவற்றின் கர்ஜனை நிலம் முழுவதும் எதிரொலித்தது.

டிராகனின் பெரியதாக மற்றும் அதிக வலிமை இருந்தபோதிலும், பூனை அதனை தன் வசம்  பிடித்துக் கொண்டது, அதன் மூக்கை பிடித்து  உமிழும் மூச்சைத் தடுத்தது  மற்றும் கடுமையான அடிகளால் அதனை தாக்கியது. இரண்டிற்கும் சண்டை  மணிக்கணக்கில் நடந்தது, இறுதியாக, ஒரு வலுவான பாய்ச்சலுடன், பூனை டிராகனின் முதுகில் பாய்ந்து, அதன் செதில்களில் தனது நகங்களை கீறியது. 

மிக பெரிய  கர்ஜனையுடன், டிராகன் தரையில் மோதி, தன்னுடைய தலை கொண்டு மோதி தோற்கடித்தது. பூனை வெற்றி பெற்றதைக் கண்டு கிராமத்து  மக்கள் ஆரவாரம் செய்தனர், பூனையின்  பெயரை சொல்லி பாடினார்கள், அதனால் பூனை மிக அதிக உற்சாகத்தில் துள்ளி குதித்தது. அன்று முதல், அந்த பூனை அந்த கிராமத்து  ஹீரோவாவானது. மேலும் அது அந்த கிராமத்தின் அடையாளம் மற்றும் வலிமை பக்கத்து கிராமத்துக்கும் பரவியது. அது அதிக பேரும் புகழும் கொண்டு விளங்கியது. 

இரண்டாம் பூனை: பெயர் விஸ்கர்ஸ்

இதே போல் விஸ்கர்ஸ் என்ற பெரிய அழகான பூனை இருந்தது. இந்த பூனை ஒரு மிகப்பெரிய அறிவாளி. விஸ்கர்ஸ் என்ற இந்த பூனை உலகின் வேறு எந்தப் பூனையையும் போலல்லாமல், சூரிய ஒளியில் மின்னும் ஆடம்பரமான ரோமங்களுடனும், ஒரு ஆன்மாவை போன்று நீல நிற கண்களை கொண்டும் இருந்தது . 

விஸ்கர்ஸ் ஒரு பரபரப்பான நகரத்தின் புறநகரில் ஒரு பெரிய வீட்டில் வசித்து வந்தது. அங்கு அது தனது வாழ்நாள் முழுவதையும் கழித்து. அது வாழ்ந்த வீட்டில்  ஜன்னலோரத்தில் உல்லாசமாகச் செலவிடும். இந்த உலகில் என்னவெல்லாம் நடக்கின்றது என்று வேடிக்கை பார்க்கும். ஒரு நாள், விசித்திரமான ஒன்று நடந்தது. என்னவென்றால் விஸ்கர்ஸ் கண்விழித்துப் பார்த்தபோது, அது ஒரு எலியின் அளவுக்குச் குறுகி சுருங்கி விட்டது.

முதலில், விஸ்கர்ஸ் பயந்தது. இதற்கு முன்பு அது  இவ்வளவு சிறியதாக  பாதிக்கப்படக்கூடியதாக உணர்ந்ததில்லை. ஆனால் இந்த புதிய கண்ணோட்டத்தில் அது  தனது வீட்டை ஆராயத் தொடங்கியபோது,அது  இதுவரை கவனிக்காத உலகம் முழுவதும் இருப்பதைஉணர்நதது. அது  தன்னைப் போன்ற பிற சிறிய உயிரினங்களைச் சந்தித்தது , எலிகளின் குடும்பம் மற்றும் சிலந்திகளின் குழு உட்பட, அது  இதற்கு முன் பார்த்திராத இந்த சில சிறிய உயிரினங்களால் ஏற்கப்பட்டது.

விஸ்கர்ஸ் விரைவில் இந்த புதிய சிறிய சமூகத்தின் உறுப்பினரானது, அது தனது சிறிய அளவு மற்றும் சுறுசுறுப்பைப் பயன்படுத்தி தனது புதிய நண்பர்களை வீட்டின் பல ஆபத்துகளிலிருந்து பாதுகாக்க உதவியது. எடுத்துக்காட்டாக எலி,பல்லி, ஓணான், சிலந்தி) ஆனால் அது  தனது புதிய வாழ்க்கையை எவ்வளவு நேசித்தாலும், விஸ்கர்ஸ் மீண்டும் பெரியதாக விரும்பியது. அந்த வாழ்க்கையை மறக்கவில்லை.  , இதனால் அவர் தனது பழைய கண்ணோட்டத்தில் உலகைப் பார்க்க ஆசைப்பட்டது. 

ஒரு நாள், ஒரு உயிரினத்தின் அளவை மாற்றக்கூடிய ஒரு விசித்திரமான மருந்தைப் பற்றி மனிதர்களின் குழு பேசுவதை விஸ்கர்ஸ் கேட்டது. விஸ்கர்ஸ் தனது பழைய நிலைக்குத் திரும்பத் தீர்மானித்து, இந்த மருந்தைக் கண்டுபிடிக்க ஒரு ஆபத்தான சாகசத்தை மேற்கொண்டது.

பல ஆபத்தான சந்திப்புகள் மற்றும் அருகாமையில் தவறவிட்ட பிறகு, விஸ்கர்ஸ் இறுதியாக மருந்தைக் கண்டுபிடித்து அதைக் குடித்தது. ஒரு நொடியில், அவர் தனது அசல் நிலைக்குத் திரும்பியது. . அதற்கு மிக பெரிய சந்தோஷம், அளவில்லா ஆனந்தம். ஆனால் இப்போது, விஸ்கர்ஸ் புதிய கண்களுடன் உலகைப் பார்த்தது. அது  எவ்வளவு பெரியதாக  இருந்தாலும் சரி, சிறியவராக இருந்தாலும் சரி, தன்னைச் சுற்றியுள்ள உலகில் எப்போதும் புதிதாக ஒன்றைக் கண்டுபிடித்து பாராட்டுவது இருப்பதை அவர் உணர்ந்தது .

அந்த நாளிலிருந்து, விஸ்கர்ஸ் தனது வாழ்க்கையை புதுப்பித்த ஆச்சரியம் மற்றும் ஆர்வத்துடன் வாழ்ந்தது, எப்போதும் உலகத்தையும், அதன் வீட்டில் வாழும் பல உயிரினங்களையும் ஆராய்வதில் ஆர்வமாக இருந்தது . அது  இப்போது மீண்டும் பெரியவராக இருந்தாலும்,அது  ஒரு சிறிய பூனையாக இருந்த காலத்தில் கற்றுக்கொண்ட பாடங்களை அது  ஒருபோதும் மறக்கவில்லை, மேலும் அது தனது வீட்டில் உள்ள அனைத்து சிறிய உயிரினங்களுக்கும் அன்பான நண்பராக இருந்தது.

 இதில் இருந்து நாம் கற்றுக்கொள்வது என்னவென்றால் நீ பெரியவராக இருந்தாலும், சிறியவராக இருந்தாலும் மற்றவர்களுக்கு மரியாதை கொடுப்பதை மறக்கக்கூடாது. இந்த உலகம் நீ கொடுக்கும் மரியாதையில் தான் உன்னை வழிநடத்தும். 

மூன்றாம் பூனை: லூனா

ஒரு அழகான பூனை கிராமத்து மக்களை காப்பாற்றியது 

ஒரு  மலையின் அடிவாரத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு சிறிய கிராமத்தில், லூனா என்ற பூனை ஒன்று இருந்தது. இது மிக திறமைசாலியான பூனை. எல்லோருக்கும்  இந்த பூனையை ரொம்ப புடிக்கும். லூனா கிராமத்தில் உள்ள மற்ற பூனைகளைப் போல் இல்லை. இது வித்தியாசமானது. அது  வெள்ளை மற்றும் கருப்பு நிறம் கொண்டு அதிக ரோமங்கள் கொண்ட அழகான கோட் போன்றும் , சூரிய ஒளியில் மரகதம் போல் பிரகாசிக்கும் பிரகாசமான பச்சை நிற கண்கள் கொண்டும் இருந்தது. 

அது அப்படி  அழகான தோற்றம் கொண்டிருந்தபோதிலும், அதன் தோற்றத்தை போன்றே லூனா மிகவும் அடக்கமாகவும் கனிவான இதயமாகவும் இருந்தது. அது கிராமத்தில் உள்ள குழந்தைகளுடன்  விளையாடும் மற்றும் வயல்களில் பட்டாம்பூச்சிகளைத் துரத்தும், குளிர் காலத்தில் சூடான வெயிலில் தான் தூங்கும். 

ஒரு நாள், செவ்வாய் கிழமை அன்று மிக ஒரு பயங்கரமான புயல் கிராமத்தைத் தாக்கியது, அந்த புயலின் பெயர் "மிகா". இது மிக பலத்த மழையை கொண்டும், காற்று அதிகமாக வீசியதால் பலவிதமான சேதத்தையும், வெள்ளத்தையும் ஏற்படுத்தியது. கிராம மக்கள் பலர் வெள்ளத்தில் இருந்து தப்ப முடியாமல் வீடுகளுக்குள்ளேயே முடங்கினர். 

அப்போது ஏதாவது உதவி செய்ய வேண்டும் என்று லூனா நினைத்தது. ஆபத்தில் இருக்கக்கூடிய எவரையும் எச்சரிக்கும் வகையில் சத்தமாக மியாவ் செய்து, தைரியமாக வெள்ளத்தை நீந்தியது. அவள் கூரையின் மேல் ஏறி, யாரோ ஒருவர் அதன் சத்தம்  கேட்டு, வெள்ளத்தில் சிக்கித் தவித்தவர்களைக் காப்பாற்றுபவர்களை பார்த்து பாராட்டும் வகையில் மியாவ் என்று கத்தியது.

லூனாவின் துணிச்சல் மற்றும் அறிவிற்கு அளவே இல்லை. அன்று பல உயிர்கள் காப்பாற்றப்பட்டன. வெள்ளத்தில் சிக்கியவர்கள் எங்கு இருக்கின்றனர் என்று காப்பாற்ற வந்த மீட்பு படைக்கு உதவியது. கிராமவாசிகள் அனைவரும் அதற்கு நன்றியுடன் தெரிவித்தனர்., அன்றிலிருந்து, அவர்கள் அதனை  மிகுந்த மரியாதையுடனும் போற்றுதலுடனும், பாசத்துடனும்  நடத்தினார்கள்.

லூனா கிராமத்தில் ஒரு ஹீரோ ஆனார், ஆனால் அது  அதை ஒருபோதும் தலைக்கனம் கொண்டதில்லை . குழந்தைகளுடன் விளையாடி, பட்டாம்பூச்சிகளைத் துரத்தி, சூடான வெயிலில் உறங்கிக் கொண்டே தன் எளிய வாழ்க்கையைத் எப்போதும் போல் தொடர்ந்தது. ஆனால் கிராமவாசிகளின் பார்வையில், லூனா எப்போதும் மிக எளிமையுடனும் உலகின் மிக அழகான பூனை என்ற பெயரிலும், பலரின் நன்மதிப்பை பெற்ற அறிவாளி என்றும் புகழப்பட்டது.